गाउँ समाजमा सबै मानिसको आ-आफ्नै रहन सहन हुन्छ भने जीविकोपार्जनको तरिका पनि फरक फरक हुन्छ  । वर्तमान समयमा हाम्रो गाउँ समाजमा रहेका विभिन्न सामाजिक, सांस्कृतिक, राजनीतिक एवं आर्थिक सँग सम्बन्धित समस्याले मानिसलाई निकै प्रभाव पारेको छ  । त्यस्ता प्रभावहरु खेपेर बसिरहेका जनसमुदायको धारणा , विचार , रहन , मौलिकपनलाई उदृढ गर्दै उनीहरुको आवाज प्रस्तुत गर्न तयार गरिएको –जनताको आवाज  ।

“महोत्तरीको गौशाला नगरपालिका वडा न. ४ सुर्तिबिकास चोक बाबुसाहेब टोलस्थित घर भएकी ६५ वर्षकी सिता देवी र श्रीमान रामप्रित महतो घर जग्गा निलामी भइ हाल ३ वर्ष देखि गाउँ गाउँ भौतारी रहेका छन जनताको आवाजमा आज उनैसँगको कुराकानी प्रस्तुत गरेका छौं  ।

सन्चै हुनुहुन्छ ,साँची कति उमेरको पुग्नुभयो ?

ठिक ठिकै भनुपर्यो ६५ वर्षीय छु ।उमेर ढलकियो । मलाइ बच्दानिको समस्या, दिनाइ र श्रीमानलाइ उच्चरक्त चाप, दमा छ ।

घरपरिवारमा को को हुनुहुन्छ ?

अहिले घरमा म र मेरो श्रीमान मात्रै छु । ४ ओटा छोरा छ । २ ओटाको बिवाह भईसकेको छ र २ ओटा छोरा चाही अबिवाहित नै छ । जसमध्य बिवाह भएको छोराहरु आआफ्नो श्रीमतीलाइ लिएर ससुराली मै बस्ने गरेको छ । साइलो छोराले आफै काम गरेर खान्छ भने कहिले काही चाही अलि अलि उसको खर्चबाट बचेको पैशाबाट देको हुन्छ नत्र भने कान्छो छोराले अहिले हामीलाई पालिराको छ ।

के काम गर्दा रमाइलो महसुश हुन्छ ?

हाम्रो उमेर भन्नुपर्दा बुढेसकाल भयो । अहिलेको उमेरमा हामीलाई नयाँ नयाँ ठाउँ घुम्न र मिठो मिठो पकवानहरु खान मन गर्छ । तर के गर्नु घरजग्गा निलामी भईसकेको छ । ३ वर्ष देखि हामी आफनो कान्छो छोरालाई लिएर गाउँ गाउँ भौतारिराको छौ । दिउसो चयन हुदैन राति निन्दरा आउदैन । आफु र श्रीमान पनि काम गर्न नसकेको हुनाले जे इच्छ हुन्छ मनमै मार्ने गरेको छौ ।

खाने कुरामा चाही के सबैभन्दा बडी खान मन गरेको हुन्छ ?

हुनत म साकाहारी छु त्यसैले मलाइ दाल, भात, तरुवा र दहि धेरै मन पर्छ तर यो खाना खाको मलाई २ वर्ष हुनलागेको छ । घरको यस्तो हाल भएको हुनाले नुन रोटि खाएर जसो तसो आफनो जिबनको पार्जन गरिराको छौ ।

घरजग्गा कसरी निलामी भएको हो ?

हाम्रो यो जिबन चक्र धेरै ठुलों छ । आज भन्दा ३ वर्ष पहिला हाम्रो सुखी सम्पन परिबार रहेको थियो ? त्यसै क्रममा मेरो श्रीमानले बैंकबाट ५ लाख लोन लिनु भयो । त्यसमध्य  ५ लाख बाट हामीले केहि पैशाले घर मर्मत , शौचालय , भान्सा कोठा बनाएम र केहि पैशाले घरको कुलदेउताको पुजा गर्यो र बाँकी  बचेको पैशाले छोराको बिवाह गरियो । मेरो श्रीमानले आफनो आम्दानी बाट ३ लाख जति फर्चौट गर्नु भयो बाकी २ लाख बसेको पैशा छोराहरुसंग माग्दा नदिए पछी व्याज बढेर २ लाखको दोबर ४ लाख पुगेको हुनाले हाम्रो घरजग्गा निलामी भएको हो ।

कति सम्पति निलामी भएको हो ?

हाम्रो सम्पत्ति बडी त थिएन तर ५ धुर जग्गा, मर्मत गरेको घर, शौचाल्य सब निलामी भएको हो ।

अहिले कहाँ र कसरी बसिराख्नु भाको छ ?

अहिले त हामी दुवै श्रीमान श्रीमती र मेरो कान्छो छोरा घर भाडा लिई बसिरहेको छौ तर यहाका समाज छरछिमेकले हामीलाई धेरै दु:ख दिईरहेको छ । हामीलाई यहाँबाट भगाउन लागेको छ ।

यस्तो अबस्तामा के गर्न मन लागछ ?

हामी दुवै श्रीमान श्रीमतीलाई विभिन्न रोग लागे पनि हामीलाई कुनै ठाउँमा पसल खोलेर पसल चलाउन मन गर्छ र पसलबाट आएको आम्धानीबाट आफ्नो जिवन चलाउन मन लागछ ।

त्यसो भए तपाइको अन्तिम सहारा कान्छो छोरा नै हो ?

भन्नु पर्दा हाम्रो अन्तिम सहारा हाम्रो कान्छो छोरा नै हो।  किनकी अहिले हाम्रो खानपिन सबथोक हाम्रो कान्छो छोराले नै गरिरहेको छ । मेरो श्रीमानलाई केहि हुँदा वा मलाई केहि हुँदा हाम्रो उपचार पनि कान्छो छोराले नै गरेको छ । कुनै कुनै दिन नपुग्दा अरुसंग मागेर आफ्नो आवश्यकता पुरा गर्ने गरेको छौ ।

लुगाफाटा कहाँबाट ल्याउनु हुन्छ ?

माग्ने गर्छौ । हामी जहाँ बस्ने गरेको छौ  त्यहि आगाडी पछाडिको मानिसले दिने गरेको छ । हाम्रो आफन्तको घरमा पूजापाठ हुदा वा बिवाह हुदा उनीहरुले दिएको लुगाफाटा लगाउने गरेको छौ ।

सरकारले के गरिदिए हुन्थ्यो जस्तो लाग्छ ?

हामी जस्तो छोरा छोरीहरुले  नहेर्ने गरिबका लागि ऐलानी भए पनि अलि अलि जग्गा दिओस । त्यसमा  हामी आफ्नो झुपडी बनाएर बस्छ्म । वृद्धाआश्रमको यहाँ व्यवस्था भए हुन्थ्यो ।

(बिगतका दिनमा सरकारको ऐलानी जग्गामा घर बनाएर सानो चीयाको पसल गरि आफ्नो जीवन चलाउछु भन्ने सोच लिएर घर बनाउन जादा वडा न. ३ का वडा अध्यक्ष विरेन्द्र चौधरीले घर बनाउन नदिएको र वडाबाट निष्कासित गरेको आरोप समेत लगाएकी छिन ।)